Problemy adaptacyjne przedszkolaka – dlaczego występują i jak sobie radzić część 2


Jak udało się ustalić w poprzednim artykule, problemy adaptacyjne dziecka w przedszkolu mogą mieć różne przyczyny. Od ich poznania i zrozumienia powinien bezpośrednio zależeć sposób reagowania otoczenia dziecka, w tym głównie rodziców. Zobaczmy teraz, jak przygotować siebie i dziecko przed rozpoczęciem przygody z przedszkolem oraz jak reagować, kiedy problemy pojawią się po jakimś czasie uczęszczania.

Co zrobić by pomóc dziecku przed wysłaniem go do przedszkola?

  • Oswajaj dziecko z innymi osobami, zostaw na jakiś czas pod opieką cioci, koleżanki, dziadków, lub innej dobrze znanej osoby. Być może masz możliwość a dziecko wyraża chęć, by nocować u kogoś z rodziny? Jeśli dziecko cały czas jest z Tobą, zacznij odpowiednio wcześniej przyzwyczajać maluch do takiej „kontrolowanej separacji”.
  • Dotrzymuj obietnic danych dziecku! Zaczyna się od tych najmniejszych, niezwiązanych z przedszkolem i separacją. Obiecałeś, że na obiad będą naleśniki, to do roboty. Obiecałeś, że na wiosnę kupicie rower, biegniesz do sklepu. Obiecałeś, że za złe zachowanie będzie określona konsekwencja – dotrzymaj jej! Dotrzymywanie obietnic pozwoli zbudować bezpieczne przywiązanie oparte wyłącznie na Twoim słowie, w które Twoje dziecko bez problemu będzie wierzyć. Jeśli obiecujesz, że odbierzesz dziecko po obiedzie to nie możesz się spóźnić!
  • Pokaż dziecku przedszkole podczas drzwi otwartych. Zminimalizuje to lęk przed nieznanym i pozwoli oswoić się z nową sytuacją. Zadbaj, by dziecko poznało Panią, która będzie jego wychowawcą. Im silniejsza będzie pomiędzy nimi więź emocjonalna, tym mniej lęków dziecko doświadczy. Nowe miejsce, nie będzie już takie nowe, a tym samy nie będzie już wzbudzać tak silnego strachu.
  • Nie strasz przedszkolem i Paniami, które za złe zachowanie mają karać Twoje dziecko. Miej litość dla siebie i dziecka. To ma być miejsce, gdzie oddasz swoje dziecko na kilka godzin dziennie a nie karcer. Poza tym za wyciąganie konsekwencji za złe zachowanie odpowiedzialny jesteś TY drogi rodzicu. Nie rezygnuj z tej odpowiedzialności, bo krzywdzisz tym swoje dziecko. 

Co robić, by pomóc dziecku, gdy chodzi już do przedszkola?

  • Nie przerzucaj na dziecko swoich lęków, to naturalne, że oddając dziecko czujesz dyskomfort, martwisz się czy sobie poradzi i jak to wszystko będzie wyglądać. O tym rzadziej się mówi, ale oddanie dziecka do przedszkola to nierzadko zmiana w funkcjonowaniu rodziny, szczególnie przy pierwszym dziecku. Jak już pisałem zmiany stresują też dorosłych, a dzieci świetnie potrafią wyczytać emocje swoich bliskich. Tobie też, drogi rodzicu przyda się małe uświadomienie, że jesteś spięty, nerwowy a nawet wystraszony sytuacją. To normalne. Jeśli to zaakceptujesz nerwy odpuszczą i cała rodzina zyska więcej spokoju.
  • Nie twórz wizji tego, co dziecko będzie robić w przedszkolu bo nie masz kontroli nad tym, co dokładnie sobie dziecko będzie wyobrażać i jak to na nie wpłynie. Równie dobrze możesz pogłębić strach i utwierdzić je w lęku. 
  • Określ konkretny zrozumiały dla dziecka czas odbioru z przedszkola np.  „będę po obiedzie” i dotrzymuj słowa. O wyjątkach uprzedzaj z wyprzedzeniem, a w sytuacjach nagłych zawsze możesz zadzwonić do przedszkola i uprzedzić, że będziesz później. Porozmawiaj o tych ewentualnościach z dzieckiem z wyprzedzeniem.
  • Jako rodzic powinieneś cały czas utwierdzać dziecko w przekonaniu, że nadal jest ważne i kochane, a nowa sytuacja nie stanowi zagrożenia dla dotychczasowej więzi między wami. Przedstaw przedszkole jako kolejny etap rozwoju i potwierdzenie, że Twój maluch staje się coraz większy a nie to, że chcesz się go pozbyć (dotyczy to szczególnie sytuacji, gdy w domu jest jeszcze młodsze dziecko albo niedawno się urodziło).
  • Nie przedłużaj rozstania. W obliczu płaczu dziecka w przedszkolu podczas rozstania nie negocjuj z dzieckiem, nie przekonuj i nie przekupuj. Przecież wcześniej rozmawialiście o tym i wszystko jest ustalone. Bądź zdecydowany i dotrzymaj słowa. Twoja postawa uświadomi dziecku, że jesteś przekonany, że nic złego mu się nie stanie. Przypomnij wspólne ustalenia, zapewnij, kiedy go odbierzesz i odejdź.

Jeśli czytanie tego tematu rozpocząłeś od tego artykułu, to zapraszam do części 1, gdzie omówione są główne przyczyny płaczu dziecka w obliczu pozostawienia go w przedszkolu. 

powodzenia!

zdjęcie: Designed by Freepik

Podziel się

Dodaj komentarz

avatar
  Subscribe  
Powiadom o

„Dziecko chce być dobre. Jeśli nie umie – naucz.
Jeśli nie wie – wytłumacz. Jeśli nie może – pomóż.”


J. Korczak

Psycholog: mgr Damian Giętkowski
tel. 664 942 017
e mail: damian.gietkowski@gmail.com
Skype: Damian Giętkowski

Wszelkie prawa zastrzeżone

Ta strona używa COOKIES. Korzystając z niej wyrażasz zgodę na wykorzystywanie cookies, zgodnie z ustawieniami Twojej przeglądarki. POLITYKA PRYWATNOŚCI

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close